
•
•

Sponser, van Team: Alpha Beta Rectum
Van 19 tot en met 23 juli deed ik mee met de CarbageRun, een knotsgekke race dwars door Europa waarbij we allerlei opdrachten moetsen uitvoeren en vooral maar de eindstreep zien te halen. De bedoeling was voor 500 euro een auto aan te schaffen deze te pimpen, versieren, aan te passen wat we maar wilden. Hiermee moeten we in vijf dagen, vijf etappes rijden, de eerste is van Hardenberg(NL) naar Berlijn(DE), de volgende dag naar Wroclaw(PL), dan Bratislava(SK), Villach(AU) en uiteindelijk bij het Gardameer(IT) is de laatste finishplaats en zal een eindfeestje plaatsvinden, voor als we nog nie genoeg hadden gefeest.
More pictures of the preparation.
De eerste opdracht was
duidelijk scoor een oud barrel van maximaal 500 euro en doe daar maar mee wat je
wilt, onze voorkeur ging uit naar een ruime bus, altijd al geil geweest van die
Amerikaanse Vans, verder moesten er zwaailichten, toeters en flink veel
koelruimte op en in. Dus wat volgt was een zoektocht naar een geschikte bak,
zoekend naar MPVīs of een station, werd het uiteindelijk een donker paarse
Chrysler Voyager 2.5l met lekker veel ruimte achterin, altijd binnen gestaan,
van een oud omaatje geweest blablabla. Veel belangrijker, startte meteen en
inclusief bergen roest dus perfect voor de CarbageRun!
Buiten de opdrachten van
de run hadden we nu ook een opdracht voor ons eigen, de teller van de bak stond
tegen de drie ton
aan, MAIN TARGET de 300.000km ook echt halen. En eens
verzinnen hoe we zouden gaan opvallen. Via iemand die doet airbrushen en
stickeren vonden we het een beter idee om de bus te laten stickeren omdat
airbrushen(wat we in eerste instantie wilden) teveel werk zou opleveren.
Vervolgens is de Chrysler bestickerd, zwaailichten en een roofrack van
marktplaats geplukt en op het dak gebout, kastje gebouwd van hout van een ouwe
kast die toch weggegooid zou worden en daarin zetten we koelboxen omvormer naar
220v nog een extra accu doorverbonden naar de laadaccu het kastje afgewerkt met
ductape, een 27mc bakkie een nieuwe radio (er zat gewoon nog een cassettedeck
in) extra boxen en een dikke subwoofer (half geïnstalleerd de subwoofer heeft
het nooit gedaan de rest knalde wel aardig), T-Ford hoorn en vier-tonige toeter
geplaatst, een zonneluifel gebouwd uit een oude tent geknipt en aan het
bagagerek vastgemaakt en de tentstokken van de oude tent waren te kort dus met
een paar uitschuifbare verfstokken haalde we wel een mooie hoogte om er onder
door te lopen twee scheerlijntjes erbij van de ouwe tent en wij hadden een mooi
zonneluifeltje, twee klapstoeltjes en we waren klaar voor de campings tijdens de
run!
Omdat we dus allebei varen en allebei net verhuisd zijn, hadden we zeeën van tijd, NOT! De auto en bestickering hadden we dan wel ruim van te voren gekocht en gedaan, maar het aanpassen inbouwen en opbouwen van alle andere snufjes en speeltjes moest zon beetje allemaal de week voor de run gedaan worden. Nog mooier was dat Romano veel van de gekochte meubels voor zijn nieuwe toko werden geleverd en vloerbedekking werd gelegd in die week, dus dat werd een heel hectisch weekje voor mij, mijn appartement is daarom nog vrij leeg, alle dozen zitten nog ingepakt en eigenlijk alleen mijn bed staat, belangrijkste toch! Gelukkig is Romano ook zoveel mogelijk komen helpen en we hebben alles erop en in de bus gekregen wat we van plan waren en zelfs nog meer.
De pret begon voor ons al
de nacht voor de start in Hardenberg, we hadden al een camping geboekt in de
buurt van Hardenberg want om vier uur īs ochtends vertrekken vanuit Limbabwe
zagen we echt niet zitten. Net voordat we op de camping aankomen,
kom ik
erachter dat ik iets te snel heb ingepakt, ik was me netbook vergeten. Ach
beter, ken ik daar ook nie teveel achter zitten onderweg en kan ik volop
genieten van de rit! Nadeel is dat ik niks geen fotos kon uitzoeken onderweg of
iets voor de site kon voorbereiden en dat alle nieuwe navigatie software op me
netbook staan, maar of dat nou een probleem was het maakte de run des te leuker
en in ieder land gewoon een landkaart gekocht waar de navigatie er mee uitscheed
en ook waar we wel navigatie hadden hoor, want het was er eentje uit 2006 ofzo.
We komen bij de camping aan en komen hier de Caraoke maffia, Buurman en Buurman,
een team uit Echt en nog een paar teams tegen. Snufjes, versiering, verlichting
en audio installaties worden geshowd, Caraoke maffia tovert dus ook echt een
karaoke setje achter de laadklep vandaan en dan is het toch wel tijd voor
barbeque en bier, nog wat laatste aanpassingen aan de carbagemobielen, wat
sterke verhalen vertellen en dan wordt het nog laat voordat we op bed liggen.
